De bodem lijdt aan 'witte chronische ziekte'

Plastic folie is het belangrijkste productiemateriaal voor de droge landbouw en de beplanting van faciliteiten in China. Met de voordelen van isolatie, het vasthouden van vocht, het onderdrukken van gras en het verhogen van de opbrengst, is het al tientallen jaren een ‘standaard’ geworden voor de beplanting van landbouwgrond. Maar weinig bekend is dat de plastic filmfragmenten die door de jaren heen in de velden zijn achtergebleven, een voortdurende opeenstapeling van vervuilingsproblemen in de bodem hebben gevormd, waardoor ze een ongeneeslijke ‘witte chronische ziekte’ van bouwland zijn geworden. De afgelopen jaren is biologisch afbreekbare plasticfolie geleidelijk gepromoot en beschouwd als een goede oplossing voor de bestrijding van vervuiling, maar de daadwerkelijke prestaties in het veld hebben nog lang niet het ideale effect van een "one-use-cure" bereikt.
Het jaarlijkse verbruik van plasticfolie in China bereikt miljoenen tonnen, wat honderden miljoenen hectaren bouwland beslaat. Traditionele plastic folie is meestal gemaakt van ultradun polyethyleen materiaal, dat kwetsbaar van structuur is en gemakkelijk verbrijzelt na blootstelling aan de zon, verwering en het ploegen van landbouwmachines. Vanwege de moeilijkheid en hoge kosten van het handmatig oppakken van kleine restfilms, kan mechanische bewerking de restfilms ook scheuren en in diepe grond drukken. Bovendien zorgen uitgebreide verwerkingsmethoden zoals verbranding en verwijdering ervoor dat er het hele jaar door een grote hoeveelheid plastic fragmenten op de velden achterblijft, die zich laag voor laag opstapelen om een ​​ondergrondse ‘plastic laag’ te vormen. Wat nog ernstiger is, is dat de natuurlijke afbraakcyclus van polyethyleenfilm honderden jaren kan duren en niet kan worden afgebroken door micro-organismen in de bodem. De vervuiling zal zich alleen maar opstapelen en jaar na jaar blijven verergeren.
De schade van plasticfolieresten aan de bodemecologie is omvangrijk en onomkeerbaar. Achtergebleven filmfragmenten kunnen de poriestructuur van de bodem verstoren, de doorlaatbaarheid van gecultiveerd land verminderen, de beworteling van gewaswortels belemmeren, de opname van water en kunstmest rechtstreeks beïnvloeden en een vermindering van de gewasopbrengst veroorzaken. Tegelijkertijd kunnen restfilm en afgeleide microplastics het evenwicht van microbiële gemeenschappen in de bodem verstoren, de kringloop van koolstof-, stikstof- en fosforvoedingsstoffen in de bodem belemmeren en leiden tot een aanhoudende achteruitgang van de vruchtbaarheid van landbouwgrond. Daarnaast kunnen microplastics ook de leefomgeving van bodemdieren zoals regenwormen verstoren, waardoor de ecologische keten van landbouwgrond wordt aangetast, en op lange termijn accumulatie de kwaliteit van landbouwgrond en de landbouwproductiecapaciteit ernstig zal schaden.
Om het probleem van resterende filmvervuiling op te lossen, is volledig biologisch afbreekbare plastic film de reguliere alternatieve oplossing geworden. Gekwalificeerde biologisch afbreekbare plastic folie kan op natuurlijke wijze in het veld worden afgebroken tot water, kooldioxide en organisch materiaal, zonder residu of vervuiling. De plantprestaties, zoals isolatie en vochtretentie, zijn in principe hetzelfde als die van traditionele plastic folie, waardoor een nieuwe weg wordt geboden voor de bestrijding van landbouwgrondvervuiling. Verschillende regio's hebben ook subsidiebeleid ingevoerd om dit te helpen bevorderen.
De praktijk heeft echter uitgewezen dat biologisch afbreekbare plastic folie geen universeel geneesmiddel is, en er zijn nog steeds veel praktische tekortkomingen. In termen van kosten is de prijs twee tot drie keer zo hoog als die van traditionele plastic folie, wat de last voor de aanplanting van boeren vergroot en over het algemeen de bereidheid om reclame te maken in graanproducerende gebieden vermindert. In termen van aanpassingsvermogen is de afbraaksnelheid sterk afhankelijk van temperatuur en vochtigheid, en de afbraakcyclus wordt aanzienlijk verlengd in gebieden met lage temperaturen en op grote hoogte in het noorden, wat kan leiden tot residuproblemen na de oogst; In sommige scenario's kan de plastic folie voortijdig breken, waardoor zijn rol in het beheer en de bescherming van gewassen verloren gaat. Tegelijkertijd is de markt voor landbouwproducten gemengd met goede en slechte producten, en veel ‘pseudo-afbreekbare plastic films’ breken pas op de korte termijn, wat nog steeds microplasticvervuiling veroorzaakt en de keuzes van boeren misleidt.
Landbouwexperts zeggen dat de aanpak van de vervuiling door plastic folie niet van de ene op de andere dag kan worden bereikt en dat we niet uitsluitend kunnen vertrouwen op afbreekbare plastic folie als vervanging. We moeten een alomvattend bestuurssysteem opzetten dat broncontrole, end-of-pipe-recycling, technologische vervanging en coördinatie van markttoezicht omvat: de circulatie van ultradunne, niet-standaard plastic folie strikt controleren en deze bij de bron terugdringen; Verbeter de industriële keten van gemechaniseerde recycling en het gebruik van hulpbronnen van restfilms; Bevorderen van de degradatie van plasticfolie volgens lokale omstandigheden en optimaliseren van het subsidiebeleid; Onderzoek strikt inferieure en pseudo-afbreekbare producten, terwijl u de popularisering van landbouwtechnologie versterkt en de extensieve plantgewoonten van boeren transformeert. Alleen door het nemen van meerdere maatregelen en het implementeren van langetermijnbeheer kunnen we de ‘witte chronische ziekte’ van de bodem geleidelijk genezen en de ecologische veiligheid van landbouwgrond beschermen.